مقایسۀ کارایی روش سیستم استنباط فازی و مدل تلفیقی مونت کارلو- سیستم استنباط فازی برای پیشبینی پراکنش آب شرب مورد نیاز مناطق مختلف شهر کرمانشاه در سال ۱۴۰۰ | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| مقاله 3، دوره 2، شماره 4، 1393، صفحه 465-481 اصل مقاله (669.69 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2014.53592 | ||
| نویسندگان | ||
| کیوان باقری* 1؛ فرشاد امیراصلانی2؛ آرا تومانیان2؛ سعید حمزه2 | ||
| 1کارشناسی ارشد، گروه سنجش از دور، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران | ||
| 2استادیار، گروه سنجش از دور، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| یکی از مهمترین موضوعها برای پیشبینی آب مورد نیاز یک منطقه در آینده، انتخاب مهمترین شاخصها و تعیین وزن آنهاست. در فرایند تصمیمگیری چندمعیاره (MCDM) در انتخاب مدل برای تصمیمگیری، نمیتوان به همۀ شاخصهایی که احتمال دارد مؤثر باشند توجه کرد؛ زیرا این کار ممکن است از لحاظ زمان اجرا یا دقت برای موضوع تحقیق بهینه نباشد. از طرفی موضوع بررسی میزان آب مورد نیاز یک منطقه پیچیده و مهم است؛ لذا برای رسیدن به این مهم باید از بهترین مدل و شاخصها استفاده کرد. هدف این پژوهش انتخاب مهمترین شاخصها با استفاده از شبیهسازی مونتکارلو و روش الکتری و سپس نحوۀ پراکندگی میزان آب مورد نیاز مناطق شهر کرمانشاه در سال ۱۴۰۰ با استفاده از سیستم استنباط فازی است. از روش الکتری برای انتخاب مهمترین شاخصها و از روش مونتکارلو برای تعیین وزن شاخصهای انتخابی استفاده شده است. در این تحقیق ۱۰ شاخص طبیعی و زیرساخت انسانی برای توسعۀ شهر کرمانشاه انتخاب شده و با استفاده از نظرسنجی ۴۰ کارشناس خبره ارزشدهی شدهاند. روش الکتری این شاخصها را فیلتر کرده است و با استفاده از شبیهسازی مونتکارلو میزان عدم اطمینان نظرسنجی کاهش داده شده و وزن شاخصها نسبت به هم رتبهبندی شده است. نتایج حاکی از آن است که پاسخ دو مدل سیستم استنباط فازی و مدل تلفیقی مونتکارلو- استنباط فازی با هم اختلاف زیادی دارند و استفاده از نتایج مدل مونتکارلو- استنباط فازی برای مدیریت منابع آبی ریسک کمتری دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آب شرب؛ الکتری؛ کرمانشاه؛ مونتکارلو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,709 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,641 |
||