شهرنشینی کشاورزان و پیامدهای اجتماعی آن در روستا مطالعة موردی: دهستان میربگ جنوبی، شهرستان دلفان | ||
| پژوهش های روستائی | ||
| مقاله 8، دوره 5، شماره 4، 1393، صفحه 875-892 اصل مقاله (233.74 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrur.2015.53429 | ||
| نویسنده | ||
| جعفر توکلی* | ||
| استادیار جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه رازی، کرمانشاه | ||
| چکیده | ||
| شهرنشینشدن کشاورزان و جدایی فضایی- مکانی کشاورزی از سکونت از پدیدههای امروزین روستاها بهشمار میآید. کشاورزان دیگر فقط در روستاها سکونت ندارند و بسیارند کسانی که ساکن شهرها هستند و در روستاها کشاورزی میکنند. پژوهش حاضر به بررسی ابعاد اجتماعی این مسئله پرداخته است. برای این منظور 18 گویه در قالب 5 مؤلفه بررسی شد. جامعة آماری تحقیق، 220 سرپرست خانوار روستایی ساکن 5 روستای دهستان میربگ شهرستان دلفان بود که از این تعداد 80 کشاورز مقیم روستا و 59 کشاورز ساکن شهر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی و ابزار استفادهشده پرسشنامه بود. نتایج نشان دادند که پذیرش اجتماعی دو گروه نسبت به یکدیگر تقریباً مطلوب است (میانگین رتبهای: روستا: 54/3؛ شهر: 76/3). الگوپذیری ازنظر کشاورزان ساکن روستا در حد زیاد و ازنظر کشاورزان ساکن شهر نسبتاً زیاد است (میانگین رتبهای: روستا: 06/4؛ شهر: 83/3). رضایت شغلی کشاورزان ساکن روستا نسبتاً زیاد و گروه ساکن شهر نسبتاً کم است (میانگین رتبهای: روستا: 20/3؛ شهر: 13/2). اختلاف و تنش بین دو گروه در حد نسبتاً زیاد ارزیابی شده است (میانگین رتبهای: روستا: 97/3؛ شهر: 94/3). افزونبر این بین پذیرش اجتماعی و متغیرهای الگوپذیری و رضایت شغلی رابطة مثبت و معنادار برقرار است. الگوپذیری گروه مقیم روستا از کشاورزانی که سابقة شهرنشینی کمتری دارند بیشتر و رضایت شغلی جوانترها و گروه ساکن شهر کمتر از دیگران است. بنابراین یکی از ضرورتهای برنامهریزی توسعة روستایی، شناخت همهجانبة گروه اخیر و چالشهای فراروی ایشان و ساکنان دائمی روستاهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روستاگرایی؛ سکونت فصلی؛ کشاورزان پارهوقت؛ کشاورزان غایب؛ میربگ جنوبی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,821 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,114 |
||