ارزیابی پایداری فضاهای سبز شهری در مناطق پانزدهگانۀ شهر اصفهان | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 11، دوره 48، شماره 4، 1395، صفحه 751-763 اصل مقاله (1.11 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2016.53398 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد خادم الحسینی1؛ صفر قائدرحمتی* 2؛ زهرا جمشیدی3 | ||
| 1دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجفآباد، ایران | ||
| 2استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه یزد، ایران | ||
| چکیده | ||
| قرارگرفتن در فضای مدرن، افزایش جمعیت و رشد شهرنشینی، شهرها را به کانون تجمعهای زیستی و فعالیتهای مختلف تبدیل کرده و آنها را با کمبود فضاهای سبز عمومی روبهرو ساخته است. از سوی دیگر، گذر از مدرنیته و قرارگرفتن در جهان پسامدرن و نیز بهوجودآمدن حس نوستالژیک در این فضا، نیاز شهروندان برای گذران اوقات فراغت را افزایش داده و سبب گرایش به بازگشت به فضاهای سبز در شهرهای مدرن شده است که این خود آثار اجتماعی، روانی و فرهنگی زیادی را شهرنشینان این فضاها دارد. اهمیت فضاهای سبز شهری تا حدی است که امروزه وجود این کاربری، یکی از شاخصهای توسعهیافتگی جوامع بهشمار میآید. هدف این پژوهش، بررسی فضاهای سبز درجهت رسیدن به استانداردها و وضعیت مطلوب و نیز ارزیابی پایداری شهری از منظر پارکها و فضاهای سبز عمومی در شهر اصفهان است و در آن، بهصورت تطبیقی، مناطق پانزدهگانة کلانشهر اصفهان بررسی شده است. پژوهش، اسنادی- تحلیلی است و جمعبندی دادههای کمی در قالب مدل ضریب پراکندگی، نتیجة نهایی تحقیق را به دست داده است. یافتهها در زمینۀ چگونگی توزیع فضاهای سبز شهری در مناطق پانزدهگانة اصفهان نشانگر آن است که توزیع فضاهای سبز شهری در شهر اصفهان، متعادل است؛ بهنحویکه از این منظر، مناطق شهری 2، 4، 5 و 6 در شرایط پایدار، مناطق 7، 9، 12 و 13 در شرایط نیمهپایدار و سایر مناطق در شرایط ناپایدار به سر میبرند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزیابی پایداری؛ شهر اصفهان؛ فضای سبز شهری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,682 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,426 |
||