ارزیابی تخریب تا پایداری بوم سازگان جنگل شهری (مطالعۀ موردی: پهن برگان پارک جنگلی سرخه حصار) | ||
| نشریه محیط زیست طبیعی | ||
| مقاله 3، دوره 67، شماره 4، 1393، صفحه 381-390 اصل مقاله (278.55 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jne.2014.53067 | ||
| نویسندگان | ||
| سارا تیموری* 1؛ مجید مخدوم فرخنده2؛ جهانگیر فقهی3؛ نادیا عباس زاده تهرانی4 | ||
| 1دکتری جنگلداری دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران | ||
| 2استاد گروه جنگلداری دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران | ||
| 3دانشیار گروه جنگلداری دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران | ||
| 4استادیار پژوهشگاه فضایی، سازمان فضایی ایران | ||
| چکیده | ||
| با توجه به وجود عوامل متفاوت و پیچیدگی اثرگذاری آنها بر سلامت و پایداری جنگلهای شهری، این پژوهش تلاش کرده است با تفکیک مشخصههای اثرگذار در یک اکوسیستم و تقسیمبندی اکوسیستم جنگلی دستکاشت سرخهحصار به واحدهای همگن از لحاظ عوامل طبیعی (شیب، جهت، ارتفاع، عمق خاک، سیستم کاشت خالص و آمیخته) و عوامل انسانی (میزان آبیاری و شدت تفرج)، اثر آنها بر پایداری اکوسیستم را بررسی کند. کمّیت و کیفیت پهنبرگان پارک شامل زبانگنجشک، ارغوان، چنار و اقاقیا، مطالعه شد. معیارهای سنجش واحدهای همگن در این بررسی ارتفاع، رویهزمینی، قطر تاج، تقارن تاج، شادابی درختان، تراکم پوشش علفی و درجۀ تاجپوشش بودند. نتایج تحلیلها نشان داد که مجموعهای از عوامل بر سلامت و پایداری رویشگاه اثرگذار است، درحالیکه که سیستم کاشت خالص و آمیخته، شیب و عمق خاک جزء فاکتورهای مهم محدودکنندهاند. درحقیقت با کاهش عمق خاک و افزایش شیب و قرارگیری آن در آستانه بیشتر از 15درصد، با اختصاص عرصۀ بهکاربری تفرج متمرکز، رویشگاه بهشدت به سوی ناپایدارشدن پیش خواهد رفت. درعینحال بررسیها نشان دادند گونۀ ارغوان در شرایط مشابه، پایدارتر از سه گونۀ اقاقیا، چنار و زبانگنجشک عمل کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پایداری؛ پهنبرگان؛ تفرج؛ جنگل شهری؛ شادابی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,313 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,587 |
||