مطالعۀ تطبیقی تحلیل ماهیت عقد احتمالی در حقوق ایران و مصر | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| مقاله 8، دوره 5، شماره 2، 1393، صفحه 401-429 اصل مقاله (416.95 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2014.52949 | ||
| نویسندگان | ||
| حبیب الله رحیمی* 1؛ خسرو محمودزاده2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه علامۀ طباطبایی | ||
| 2کارشناس ارشد حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه علامۀ طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| عقد احتمالی در مقررات موضوعه ایران مطرح نشده، اما حقوق مصر عقد احتمالی و مصادیق بارز آن را پذیرفته است. در عقد احتمالی مورد معامله نامعلوم بوده، تعیین آن بر مبنای امر یا امور دیگر در آینده صورت میگیرد. اثر این عقد در زمان انعقاد قرارداد منجزاً ایجاد میگردد؛ لذا عقد موضوع بحث مفهومی متمایز از عقد معلق دارد. نامؤثر بودن غرر در صحت عقد احتمالی، عقد یادشده را از عقد غرری متمایز میسازد. عقد احتمالی با نهادهای حقوقی عقد مؤجل و عقد مشروط هم مفهومی متفاوت دارد. عقد احتمالی بر مبنای قصد سودجویی طرفین دارای ویژگی مغابنهای است و نظر به وابستگی اثر آن عقد به عامل زمان دارای وصف مستمر بودن میباشد. همچنین این عقد از جمله عقود عهدی بوده و دارای تعهدات غیرمتقارن است. عقد احتمالی دارای ویژگی غیراستثنایی بودن نیز میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عقد احتمالی؛ عقد معلق؛ غرر غیرمؤثر؛ مستمر بودن؛ مغابنه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,891 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,369 |
||