استقلال سازمانهای غیردولتی در نظام حقوقی ایران، فرانسه و سوئیس | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| مقاله 7، دوره 5، شماره 2، 1393، صفحه 379-400 اصل مقاله (538.68 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2014.52948 | ||
| نویسندگان | ||
| مسعود راعی* 1؛ فرامرز عطریان2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجفآباد | ||
| 2فارغ التحصیل دوره دکتری حقوق عمومی و مدرس دانشگاه | ||
| چکیده | ||
| شکلگیری سازمانهای غیردولتی در راستای تحقق بخشیدن به حقوق شهروندی و حمایت از مطالبات قانونی آنها و نیز نیازهای جوامع بشری است. تحقق این هدف دارای الزاماتی است که از جمله مهمترین آنها حفظ استقلال این مؤسسات میباشد. شیوۀ تأسیس، نظارت و انحلال این سازمانها و میزان دخالت و ورود دولت در هرکدام از این مراحل، میتواند بیانگر میزان استقلال این نهادهای مدنی باشد. در خصوص انتظام امور سازمانهای غیردولتی، سه الگوی پیشگیرانه از نوع اجازۀ قبلی، پیشگیرانه از قسم اعلام قبلی، و نظام تعقیبی قابل تصور است که کشورهای ایران، فرانسه و سوئیس هرکدام به ترتیب یکی از آنها را برگزیدهاند. رویکرد تطبیقی بحث در پی آن است که استقلال سازمانهای مردمنهاد در کدامیک از سه نظام یادشده بیشتر تأمین میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استقلال؛ ایران؛ دولت؛ سازمانهای غیردولتی؛ سوئیس؛ فرانسه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,335 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,434 |
||