تمایزهای منطقهای در بازار کار شایستۀ مناطق شهری | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 5، دوره 47، شماره 4، 1394، صفحه 645-655 اصل مقاله (972.43 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2015.51312 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد علی فیض پور* 1؛ عزت الله لطفی* 2؛ ملیحه رئوفی2 | ||
| 1استادیار دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و حسابداری دانشگاه یزد | ||
| 2کارشناس ارشد علوم اقتصادی، دانشگاه یزد | ||
| چکیده | ||
| مکان و بازار کار، دو عنصر تعیینکنندۀ تمایز در اقتصاد تلقی میشوند و همچنانکه میتوان بازار کار را برحسب معیارهایی چون شاخص کار شایسته تحلیل کرد، انواع مکان را میتوان برحسب مناطق شهری و روستایی از یکدیگر تفکیک ساخت. بر این اساس، این مقاله با هدف تبیین شاخص کار شایسته در مناطق شهری استانهای ایران و در دو مقطع زمانی 1384 و 1388 بهعنوان سالهای ابتدایی و انتهایی برنامۀ چهارم، برای سنجش شاخص کار شایسته، از هشت معیار اساسی نرخ مشارکت اقتصادی، نرخ بیکاری، نرخ بیکاری جوانان، نسبت اشتغال به جمعیت، میزان کار با ساعات بیشازحد، تعداد زنان مزدبگیر در بخش صنعت، تعداد زنان مزدبگیر در بخش کشاورزی و تعداد زنان مزدبگیر در بخش خدمات استفاده شده است. تلفیق شاخصهای مذکور نیز با استفاده از روش تاپسیس صورت گرفته است. نتایج نشان میدهد میانگین کار شایسته در بازار کار مناطق شهری ایران در سال پایانی برنامۀ چهارم توسعه (1388)، در مقایسه با سال ابتدایی آن (1384) افزایش یافته و علاوهبرآن، مناطق شهری از حیث این شاخص با همگرایی در این دوره بهسوی همگنی بیشتر پیش رفتهاند. با وجود این و براساس نتایج، همگرایی و همگنی رخداده در مناطق شهری برای تمامی استانها در روند مذکور از هر حیث، دارای اهمیت است و بهعبارتی نگرش منطقهای در بهبود کار شایستۀ مناطق شهری از هر جهت امری ضروری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بازار کار؛ روش تاپسیس؛ کار شایسته؛ مناطق شهری ایران؛ نیروی کار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,158 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,135 |
||