| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,100 |
| تعداد مقالات | 76,299 |
| تعداد مشاهده مقاله | 151,952,556 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 113,924,024 |
حسن تعابیر ناپسند | ||
| پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی | ||
| مقاله 10، دوره 2، شماره 2، مهر 1391، صفحه 171-187 اصل مقاله (281.04 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی(عادی) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jflr.2012.50924 | ||
| نویسندگان | ||
| سجاد موسوی* 1؛ ابراهیم بدخشان2 | ||
| 1کارشناس ارشد زبان شناسی، دانشکده ادبیات و زبان های خارجی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| 2استادیار زبانشناسی همگانی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه کردستان، ایران | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله با بررسی شواهد مختلفی از زبانهای فارسی و انگلیسی، نشان داده خواهد شد که حسن تعابیر، به لحاظ کاربردشناختی، دو گونة جدا از یکدیگرند: حسن تعابیر نوع اول (حسن تعابیر رایج) برای نشان دادن نزاکت اجتماعی و جلوگیری از خدشهدار شدن احساسات افراد جامعه دربارة موضوعات مختلف؛ مانند مسائل جنسی، مرگ، تولد، اعضای بدن، ناتوانیهای جسمی، بیماریهای روانی، هوش و ناسزاها به کار میروند. از طرف دیگر، کاربران زبان به وسیلة جایگزین کردن عبارات و واژههای حسن تعبیری نوع اول به جای عبارات و واژههای ناخوشایند، سعی در حفظ وجهة اجتماعی خود و مخاطبان دارند. اما نوع دوم حسن تعابیر (حسن تعابیر ناپسند)، ترفندی است برای پنهان کردن رسواییهای سیاسی و اقتصادی، پوشاندن حقیقت، و فریب و کنترل افکار عمومی به هنگام صحبت دربارة موضوعات و رویدادهای اجتماعی. در واقع، در این نقطه است که گویندگان و نویسندگان از حسن تعبیر، نه در جهت پرهیز از کاربرد واژههای آزار دهنده، بلکه برای فریب افکار عمومی استفاده میکنند و این همان جایی است که ما را وارد گسترة حسن تعابیر «غیرصادقانه» میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حسنتعبیر رایج؛ حسنتعبیر ناپسند؛ فریبواژه؛ زبان؛ وجهه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,469 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,733 |
||