| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,100 |
| تعداد مقالات | 76,299 |
| تعداد مشاهده مقاله | 151,952,522 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 113,924,020 |
مقایسه آموزههای اخلاقی شاهنامه فردوسی و مهابهاراتا | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| مقاله 3، دوره 45، شماره 1، تیر 1391، صفحه 43-69 اصل مقاله (295.96 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2012.31980 | ||
| نویسندگان | ||
| سیده فاطمه زارع حسینی* 1؛ مجتبی زروانی2؛ قربان علمی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| شاهنامه فردوسی و مهابهاراتای هندی اگر چه در نگاه نخست منظومههایی حماسی به شمار میروند، برخلاف انتظار، گنجینههایی بیهمتا و آکنده از آموزههای اخلاقی و شایست و ناشایستها هستند و همچون آینهای صاف و درخشان، واقعیات، اوضاع و احوال و فرهنگ زمانهی خویش را بازتاب میدهند. امور اخلاقی و گزارههای مطرح شده در این دو اثر، طیف گستردهای را در بر میگیرد که هم شامل اخلاقیات کلی و عمومی که در مورد تکتک افراد بشر در هر زمان و هر مکان و هر شرایطی صدق میکند و هم شامل اخلاقیات طبقات و اصناف گوناگون اجتماع میشود. در این گفتار برآنیم تا با بررسی گزارهها و آموزههای اخلاقی این دو اثر و ارزیابی آنها با دیدگاههای رایج در علم و فلسفهی اخلاق، به پاسخی درخور دربارهی مفهوم اخلاق از نگاه این منظومههای بزرگ و گرانسنگ دست یابیم و دریابیم که اخلاق مطرح شده در آنها - از حیث مفهوم و معنا - با کدام یک از اقسام اخلاق شباهت و قرابت بیشتری دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شاهنامه فردوسی؛ مهابهاراتا؛ اخلاق؛ اخلاقیات؛ فلسفه اخلاق؛ فضیلت گرایی؛ غایت گرایی؛ تکلیف گرایی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,667 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,830 |
||