| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,109 |
| تعداد مقالات | 76,365 |
| تعداد مشاهده مقاله | 152,376,289 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 114,418,143 |
عمل گرائی در سیاست خارجی و گسترش روابط اقتصادی ایران و چین (1999-1979) | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 11، دوره 38، شماره 4، اسفند 1387 اصل مقاله (291.96 K) | ||
| نویسندگان | ||
| محمدعلی شیرخانی؛ اکبر مهدیزاده* | ||
| چکیده | ||
| مقاله حاضر به بررسی علل گسترش مناسبات تجاری و اقتصادی ایران و چین در فاصله زمانی 1979 تا 1999 می پردازد. استدلال اصلی مطرح شده آن است که گسترش روابط دو کشور در نتیجه اتخاذ خط مشی های عمل گرایانه و واقع بینانه توسط دولتمردان تهران و پکن است. به ویژه سیاست اصلاحات و نوسازی «دنگ شیائوپینگ» در دهه 1970 نقشی مهم در افزایش مبادلات اقتصادی دوجانبه داشته است. عمل گرایی در سیاست خارجی باعث شده است تا دو کشور با وجود ایدئولوژی و نظام های سیاسی کاملاً متفاوت به همدیگر نزدیک شده و با وجود مخالفت ایالات متحده به گسترش همکاری های فیمابین در زمینه های مختلف مبادرت ورزند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران؛ چین؛ روابط اقتصادی؛ سیاست خارجی؛ عمل گرایی؛ نوواقع گرایی؛ واقع گرایی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,610 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,901 |
||