| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,094 |
| تعداد مقالات | 76,234 |
| تعداد مشاهده مقاله | 151,637,944 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 113,758,960 |
شناسائی عوامل قارچی جدا شده از ضایعات مختلف طیور مبتلا به آسپرژیلوزیس ارجاعی به مرکز قارچ شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران(1382-1370) | ||
| مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) | ||
| مقاله 4، دوره 62، شماره 3، مهر 1386، صفحه 243-246 اصل مقاله (2.79 M) | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا خسروی1؛ محمد حسن بزرگمهری فرد2؛ رامک یحیی رعیت1؛ حجتاله شکری1 | ||
| 1مرکز تحقیقات قارچ شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران | ||
| 2گروه آموزشی علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| در این مطالعه نمونههای بدست آمده از 263 قطعه طیور مشکوک به آسپرژیلوزیس تحت آزمایشهای میکروسکوپی مستقیم، کشت و هیستوپاتولوژی قرار گرفتند. از این تعداد، 185 قطعه(3/85 درصد)، 23 قطعه(3/79 درصد)و 12 قطعه(6/70 درصد)به ترتیب مبتلا به آسپرژیلوزیس ریوی، چشمی و پوستی بودند. فراوانترین گونههای آسپرژیلوس جدا شده شامل آسپرژیلوس فومیگاتوس (4/70 درصد)و سپس آسپرژیلوس فلاووس(7/22 درصد)، آسپرژیلوس نیجر(6/3 درصد)، آسپرژیلوس ترئوس(3/2 درصد)و آسپرژیلوس استوس(9/0 درصد)بودند. بیشترین موارد بیماری مربوط به ماکیان(85 درصد)میباشد. در قناری آسپرژیلوس فلاووس بیشترین گونه بیماریزا شناخته شد(5/61 درصد.) آسپرژیلوزیس ریوی در جوجههای جوان(1/96 درصد)بیش از پرندگان بالغ مشاهده گردید(001/0p<)، در حالیکه در بالغین، آسپرژیلوزیس پوستی و چشمی بیشترین اشکال بیماری را نشان داد(05/0p<.) با توجه به فراوانی بالای گونههای مختلف آسپرژیلوس، به ویژه آسپرژیلوس فومیگاتوس و آسپرژیلوس فلاووس در محیط و به خصوص مواد غذایی آلوده، باید روشهایی را برای پیشگیری از رشد و تکثیر این عوامل مهم بیماریزا در صنعت طیور طراحی نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسپرژیلوزیس؛ آسپرژیلوس؛ طیور | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,080 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,407 |
||