| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,104 |
| تعداد مقالات | 76,318 |
| تعداد مشاهده مقاله | 152,008,412 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 113,974,236 |
معنا پذیری «هنر» در کلام فردوسی | ||
| هنرهای زیبا | ||
| مقاله 2، دوره 9، شماره 0 - شماره پیاپی 1022، تیر 1380 اصل مقاله (575.49 K) | ||
| نویسنده | ||
| دکتر منوچهر اکبری* | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله نخست به واژه ها به عنوان عناصر زبان اشاره شده است. واژه ها در طول تاریخ دستخوش تغییر و تحول می گردند هنر به عنوان کلمه ای چند معنا از تنوع و تکثر چشمگیری برخوردار است. واژه هنر نموداری از مصادیق هنرهای زیبا و گرایش های آن تا اصول تیراندازی و جنگجویی و حتمی آموختن زبان های متفاوت بهره مند است. علاوه بر این در شاهنامه بامعانی از قبیل: خردورزی،حکمت،کارهای خوب، سازندگی، کسب رضایت خدا، مقارن است.همراهی واژه هنر با اعمال واژه های زیر قابل توجه است: انجام وظیفه، مراسم تاجگذاری، اصول موجود بین حاکم و مردم، خرد،داد، دانش، ادب، نژاد، مردانگی، پاکی، فرزانگی، کشورداری، لیاقت، مهرورزی،بهره مندی از فرّه ایزدی، هنرمندی علاوه بر صفت اقشار مردم مانند زنانو موبدان و پادشاه و پهلوانان تی صفت رخش هم واقع شده است. سخن آخر اینکه فردوسی منشاء هنر را خدا و آن را ودیعه ای الهی می داند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خردمندی؛ دلاوری؛ شاهنامه؛ شایستگی؛ مردانگی؛ معناپذیری؛ هنر؛ ودیعه الهی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,335 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,743 |
||