مسئولیت اجتماع در میانجیگری اختلافات زوجین با تأکید بر الگوی حَکَمیّت قرآنی | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| دوره 22، شماره 1، بهار 1405، صفحه 69-79 اصل مقاله (940.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2026.396861.1009625 | ||
| نویسندگان | ||
| مجید فتحی* 1؛ مجید دهقان بنادکی2 | ||
| 1گروه فقه زن و خانواده، پژوهشکدة مؤسسة عالی فقه و علوم اسلامی، حوزة علمیة قم، قم، ایران | ||
| 2دانشکدة زن و خانواده، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| با وجود توصیة قرآن کریم به حکمیّت در حلّ اختلافات زناشویی و انعکاس این راهکار قرآنی در قوانین ایران، این قانون با هویّت تحکیمی هیچگاه اجرایی نشده، بلکه به شکل میانجیگری برای ایجاد آشتی بین زوجین در دعاوی طلاق غیر توافقی، آن هم به صورت ناقص و بسیار کمبازده، در حال اجراست. یکی از علل فاصله گرفتن دعاوی زوجین از رویة حَکَمیّت فقدان تصویر شفّاف از ماهیّت فقهی آن است که باعث سردرگمی قانونگذار در قبال اجرای این قانون و احکام و الزامات تقنینیِ آن شده است. نوشتار حاضر بهرغم خوانش مشهور فقها از ادلّة حَکمیّت مبنی بر لزوم مداخلة حاکم در دعاوی خانواده، با استفاده از روش کتابخانهای، درصدد اثبات آن برآمد که رویکرد قرآن کریم طرح مسئولیّت اجتماعی همگانی در قبال بسیاری از ناهنجاریهای فردی و اجتماعی از جمله دودستگی و جدایی همسران از یکدیگر است. در این فضا، مخاطبان آیة بعث حَکَم به عنوان یکی از گزارههای دخیل در کشف ماهیّت فقهی حَکَمیّت و قرائت تقلیلی از مداخلة حاکمیّت در امور زوجین مورد بررسی قرار گرفته و برای اثبات این مدّعا به اطلاق لفظی امر (ابعثوا) و مناسبت حکم و موضوع و تجمیع شواهد و قرائن متعدّد از سایر آیات تمسّک شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خانواده؛ خوف شقاق؛ حَکَمیّت؛ مسئولیت اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 206 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 180 |
||